Het persoonsbewijs was men verplicht bij zich te hebben. Dat geldt nu maar zeker in de tijd van de Duitse bezetting. Het bewijs werd uitgegeven door de gemeente Lieshout. De kosten voor het persoonsbewijs bedroegen 50 cent volgens de zegel.
Om het bewijs te beschermen zat er een papieren kaft bij.
Marinus was in die tijd landbouwer. Op het moment van uitgave woonde hij in het ouderlijk huis in het Broek nummer B 108 te Mariahout, Lieshout.
Op 23 maart 1943 heeft hij zich waarschijnlijk verhuurd aan een boerenbedrijf in Beek en Donk. De boerenknecht woonde in bij het boerenbedrijf.
Op 29 januari 1944 keerde hij terug naar het ouderlijk huis volgens de aangifte.
Oranje strikje
Bij de bevrijding in 1945 werden er volop oranje lintjes, strikjes en speldjes gedragen, uitgedeeld en verkocht.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het openlijk dragen van oranje of het vieren van Koninginnedag door de Duitse bezetter streng verboden. Het werd door de bevolking echter stiekem gebruikt als stil protest en teken van hoop. Toen Nederland in mei 1945 werd bevrijd, barstte de vreugde los en was er een enorme behoefte om de nationale identiteit en het koningshuis te eren.
Het is niet bekend of Marinus het strikje al heimelijk in bezit had tijdens de oorlog.